kookkunst

kookkunst

Een enkele keer, als het goed gedaan is, als er een meester aan het werk is geweest, lijkt het op een kleur­rijk kunstwerk, een coproductie van schilder en beeldhouwer, de materialen, de vor­men waarin ze zijn ondergebracht, hun onderlinge spel, zijn kleurige composities en, geurig, de reukzin ver­lei­dend en prik­kelend, on­gekende terreinen in onze neus, tong en gehemelte openleggend, berichten van de uitgezochte in­gre­diënten, van hun spanningen in samengaan: het geurende voorspel, de op­maat, van wat gaat ko­men, hier toont zich, hier geurt de creatie van een kok, van een chef. ’t Koken gro­te stijl mag wat mij betreft tot de schone kunsten worden gerekend, kunst met een dadaïstisch trek­je, gezien de eind­be­stem­ming van het kunstwerk, zijn consumptie, zijn vernietiging; het proe­ven, het kauwend proeven geeft sen­saties van verschillende, zich, in een sequentie, met een ritme, ont­vouwende smaken, van scher­pe en zoete harmonieën, van 22039diverse texturen, van vloeibaar en vast, rijke, soms over­weldigende, dan weer subtiele sensaties van smaak-, tast- en reukzin, een scala aan sma­ken, als een kleur- of klankspel, een reflectie van de natuurlijke rijkdom, door een chef tot spreken ge­bracht, ieder met een eigen palet en signatuur. Na de zinnelijke ervaring van het sma­ken volgt een tocht waarin nut en bruikbaarheid de boventoon voeren, de brokstukken van de cre­atie ver­dwijnen in de slok­darm op weg naar maag, darmen en verder, bouwstoffen en energie wor­den opgenomen, ’t lichaam zorgt voor zichzelf, wat onbruikbaar is wordt uitgestoten, een gif kan voor wat stampij zorgen. De pushers van het we­ten­schap­pe­lijk verantwoorde gezonde dieet we­ten blijkbaar niet dat gezond eten al­lereerst goed moet smaken, lekker eten maakt van onze ver­hou­ding met de wereld een aangename zin­nelijke ervaring, in een dis zijn boer, veeteler of visser, de aar­de, zon en regen, een kok en allerlei tech­nische hulpmiddelen aanwezig, de wereld is ook de mo­ge­lijk­heid ‘dit’ eten hier en nu te kunnen nut­tigen, lekker eten kleurt onze band met de wereld in, smaakt het niet, dan gebeurt het tegendeel, een goed maal is een nood­za­ke­lijk ingrediënt voor onze ge­zondheid, alsof gezondheid een puur fy­si­o­logische aangelegenheid zou zijn. Eten kan ons soms een mysterieus zinnelijk genot schenken, het ge­loof in een god lijkt dan wat minder vreemd, dat kan ook in eenvoud, een stukje kaas met een glaasje, of een au point rijpe witte perzik. Eten verbindt, net als muziek en dansen, of het bijwonen van een mis of een voetbalwedstrijd; “eten begint met een tafel” zei Leon W. eens tegen mij, alleen eten of samen met goede vrienden smik­kelen zijn ver­schil­lend gestemde gebeurtenissen.

eten in wijngaard

Advertisements

About this entry